POSIADANIE

Szedł ulicą, pogrążony w swoich myślach, i nagle ją zobaczył – była to ogromna i wspaniała złota góra.
Lśniła tak mocno, że aż trudno było na nią patrzeć. Promienie słońca odbijały się od niej tysiącem barw, jakby była zrobiona z samego światła.
Patrzył na nią jak zahipnotyzowany.
– Kto jest jej właścicielem? – zastanowił się.
Rozejrzał się wokół. Cisza. Na ulicy nie było nikogo. Zrobił krok bliżej. Dotknął jej ostrożnie.
Była ciepła. Gładka. Prawdziwa. Serce zaczęło bić mu szybciej.
– Chcę ją dla siebie – pomyślał.
Podniósł ją więc ostrożnie i poszedł z nią na sam skraj miasta, a stamtąd dalej do lasu, aż dotarł na polanę.
Tam ostrożnie ułożył ją na trawie, usiadł i zachwycał się nią, patrzył, dotykał, podziwiał.
– Pierwszy raz widzę coś tak pięknego. I to coś jest moje. Tylko moje!” – pomyśleli oboje jednocześnie.

/inspirowane Pozwól, że Ci opowiem, Jorge Bucay/

—