HISTORIA O STUDENCIE

Dawno temu żyła samotna dziewczyna, która ponad wszystko pragnęła kochać i być kochaną.
Pewnego dnia natknęła się na dwa wychudzone, osłabione ptaki. Zabrała je do domu i umieściła w niewielkiej, złoconej klatce. Troskliwie się nimi opiekowała, aż odzyskały siły. Każdego ranka budziły ją swoim pięknym śpiewem, a ona z każdym dniem przywiązywała się do nich coraz bardziej. Marzyła, aby ich śpiew nigdy nie ucichł.
Pewnego dnia przez nieuwagę pozostawiła otwarte drzwiczki klatki. Większy i silniejszy ptak natychmiast wzbił się w powietrze. Dziewczyna patrzyła z niepokojem, jak krąży wysoko nad jej głową. Ogarnął ją lęk, że odleci na zawsze i już nigdy go nie zobaczy.
Gdy ptak zbliżył się do niej, odruchowo wyciągnęła ręce i schwytała go. Niestety zacisnęła dłonie zbyt mocno i poczuła, że ciało ptaka zwiotczało. Z przerażeniem otworzyła dłoń. Ptak nie żył.
Zrozumiała wtedy, że miłość, w której chce się posiadać drugą istotę za wszelką cenę, może mieć niszczącą moc.
W tym samym momencie dostrzegła drugiego ptaka na krawędzi klatki. Widziała w jego oczach tęsknotę za wolnością i bezkresnym, błękitnym niebem. Tym razem postąpiła inaczej. Delikatnie wzięła go w dłonie i pozwoliła mu odlecieć.
Ptak wzbił się wysoko, zatoczył nad nią krąg, potem drugi i trzeci. Dziewczyna patrzyła na niego z zachwytem. Nie myślała już o tym, że może go stracić. Pragnęła jedynie, aby był szczęśliwy.
Po chwili ptak wrócił. Lekko usiadł na jej ramieniu i zaśpiewał najpiękniejszą melodię, jaką kiedykolwiek słyszała.
Wtedy zrozumiała, że najszybszym sposobem na utratę miłości jest kurczowe trzymanie ukochanej osoby przy sobie. Najlepszym zaś sposobem, aby ją zachować, jest pozostawienie drugiej osobie wolności wyboru.

/autor poszukiwany/

—